zondag 5 augustus 2018

Appelblauwzeegroenmintturquoise?

Enfin, iets tussen blauw en groen moest het dus worden.

De meningen over de nieuwe kleur in Léonie's kamer zijn verdeeld: "Ah, mooi, mint!", "Oh, appelblauwzeegroen, tof!", "Welke kleur is dat juist, is dat turquoise?".
Ik weet het eigenlijk zelf niet. Ik ging verfwinkels rond en koos de perfecte kleur gewoon op een staaltje.

Al maanden was ik aan het pinnen. Ideetjes opdoen via Pinterest en er dan je eigen draai aan geven, wat een zaligheid, toch? Stilaan kreeg de kamer vorm in mijn brein.

Terwijl de kinderen op atletiekkamp waren, profiteerden mijn man en ik ervan om samen vorm te geven aan onze hersenspinsels. Want dat kunnen we goed: samen klussen, perfect op elkaar ingespeeld na bijna 20 jaar!

Het is zo stilaan geworden wat ik ervan verwacht had: een sobere, frisse ruimte voor een 8-jarige, die met deze basiskleuren en wat wisselende decoratie gerust nog mee kan groeien tot in de tienerjaren!



Alles opschuren, gaatjes opvullen, muren afwassen, primer aanbrengen, afplakken, kantjes verven, verschillende laagjes verf rollen én de droogtijden respecteren, ... het heeft zo'n week in beslag genomen, op ons gemakje!





Zonder de details te vergeten natuurlijk ... De houten huisjes bestelde ik online bij Mevrouw Aardbei in Nederland en pimpte ik in dezelfde kleur.


Voor het kleurenpalet hield ik me vooral aan wit, appelblauwzeegroen en houttinten. Ik hou nogal van rust en soberheid. Mits wat aanpassing van de decoratie kan de sfeer in de kamer dan altijd nog aangepast worden in de loop der jaren.


De vouwgordijntjes maakte ik al een jaar geleden, dankzij de vele goede tutorials die je online vindt. Ik koos hiervoor een mintkleurige canvas en verduisterende stof bij Modecoupon in Sint-Niklaas.


Het houten stoeltje is afkomstig uit mijn eigen kleuterschooltje. Herinneringen...

De tweezijdige poster vond ik ook bij Mevrouw Aardbei en bestelde ik samen met de houten huisjes.

Dit prachtige houten juwelenkistje (met muziekje binnenin!) kreeg ik cadeau van een schat van een collega, die dit eigenhandig maakte! Met de kleur op de muur komt het hout prachtig tot z'n recht.



En Léonie? Die is dolblij natuurlijk. Vriendinnetjes worden volop uitgenodigd voor sleepovers, om  ten volle van de nieuwe kamer te kunnen genieten en haar geluk te delen ... aah ... vakantie!

Helemaal af is de kamer nog niet. Er is nog een schapenvelletje in aantocht voor aan haar bed.
We hebben nog een maandje vakantie. Dat betekent dat we nog tijd zat hebben om hier en daar wat rommelmarktjes te doen en naar leuke decoratiespullen te speuren... héérlijk!

Oja, en over een tweetal weken beginnen we aan de volgende kamer. Keep you posted!




Verf op de muren: Caparol verkeerswit + Caparol mengeling S2020-B90G edition 1950 

Decoratie: Mevrouw Aardbei

Gordijnstof: Modecoupon











dinsdag 24 juli 2018

Ik testte Marieke uit

Schaduw, verfrissing, 't is een schaars goed geworden de laatste weken... De laatste dagen waren écht snikheet buiten. Bij goed weer zet ik doorgaans nogal snel m'n naaimachine bij mij op het terras, maar gisteren en vandaag besloot ik toch maar binnen te naaien en wat koelte op te zoeken.

Het Franse patroontje Marieke van Ikatee Couture stond al lang hoog op mijn naailijstje. Niet alleen omdat het een prachtpatroon is, maar vooral omdat dochterlief er heel hard om bleef vragen.

Een jumpsuit zonder mouwen en met korte broekspijpen, moest en zou het worden. Ik had er ook nog graag rufflemouwtjes aan gezet, maar daar wilde ze niet van weten. Tja, voor een achtjarige naai je nu eenmaal niet meer wat je graag wilt... (niet dat de zesjarige op dat vlak moet onderdoen, trouwens).



Meestal maak ik eerst een testversie als ik een nieuw patroon gebruik. Ik nam een stofje waar ik eigenlijk wat teveel van had gekocht vorig jaar. De voorraad Tickling Toes van Soft Cactus raakt hier immers maar niet opgenaaid. Ik ben er niet meer zo wild van, maar dit test-Marieke valt nu eigenlijk wel mooier uit dan ik had verwacht.

En niet onbelangrijk: het patroon valt perfect op maat voor mijn magere dochters!


Het in elkaar steken van het patroon liep vrij vlot.

Boven- en onderpand zette ik niet aan elkaar met een lint in het middenstuk, maar met elastiek erin.

Achteraan werkte ik met een biais-detail. Al had ik het patroon hier nog graag laten doorlopen. Volgende keer beter. Ook aan de zakjes gebruikte ik biais.






Het test-Marieke zal zeker gedragen worden! Het leuke is dat het patroontje heel wat variatie biedt, waardoor er zeker nog leuke combinaties voor mijn dametjes vanonder de naaimachine zullen kunnen rollen.




Blije dochters, blije moeder! Zo gaat dat!


Patroon: Marieke van Ikatee Couture
Stof: Tickling Toes van Soft Cactus



vrijdag 20 juli 2018

Een UFO van 2 jaar oud

UFO's ... UnFinished Objects.

We kennen ze allemaal, van die naaiprojectjes waarover we tijdens het naaien twijfels krijgen, waar we eigenlijk geen zin meer in hebben, of die gewoonweg niet passen. Ik heb er altijd een aantal liggen waar ik steeds werk van beloof te maken. Sommigen blijven echter ook voorgoed in het verdomhoekje liggen...

Maar deze UFO werd gered van de ondergang... Eentje dat maar liefst al 2 jaar lang op de stapel der UFO's was blijven liggen! Een Once Upon a Party van Ienemiene.



Ik probeerde het patroon uit met de bedoeling om er een communiejurk mee te maken, 2 jaar geleden. Maar aangezien het patroon voor mijn dochters niet zo mooi viel op het eerste zicht, staakte ik teleurgesteld de werkzaamheden... Zelfs mits de nodige aanpassingen bleef het véél te breed qua model voor mijn smalpoepkes. Zonde, want het is een prachtig patroon met heel leuke, feestelijke opties.

Het jurkje bleef dus liggen... Vrijwel volledig afgewerkt, alleen nog om te zomen.

Na 2 jaar lijkt het eindelijk min of meer te passen. Ze is er in elk geval blij mee!


Het stofje van Timeless Treasures kocht ik bij Lies van Liesellove, toen ze nog haar webshop had.



Ik koos voor het 'damesmodelletje', met kokerrok. Voor L. de eerste keer dat ze zo'n modelletje draagt.
Bovenaan koos ik voor de optie met de plooitjes.





Het is ruim genoeg om zeker nog een zomer mee te kunnen. En zo kwam de UFO dan toch nog tot op z'n eindbestemming.

Zou ik het nog eens aandurven, om er de feestjurk voor het lentefeest van de jongste mee te maken? Dat wordt dan wel nog even goed nadenken en opmeten. Ik heb in elk geval nog een klein jaartje bedenktijd.

Patroon: uit de collectie Once Upon a Party van Ienemiene
Stof: uit de collectie Botanic Garden van Timeless Treasures 







dinsdag 17 juli 2018

Hawaïfeestje

Fuiven op school. Dat is bij mijn kinderen een jaarlijkse traditie op het einde van het schooljaar.
Per leeftijdscategorie wordt er stevig gedanst en dit binnen een bepaald thema.

Dit jaar ging het feestje door in Hawaïsfeer ... en dan haalt mama natuurlijk de naaimachine boven.

Ik vond dit passende stofje van Timeless Treasures bij Stoffen Van Leuven, een adresje waar ik voor eender welk themafeestje altijd wel iets vind. Bovendien was er korting op het stofje, wat al helemaal fijn was!


Papegaaien, fleurige bloemen, felle kleuren... ideaal! Ik kocht genoeg stof voor een maxidress voor beide dochters. 


Maar die maxidress, dat liep toch niet zonder slag of stoot...
Waar ik geen rekening mee gehouden had, was dat ik in een lange katoenen jurk toch maar best een split maakte onderaan, zodat ze er niet over zouden vallen... Poseren met de maxidress lukte evenwel nog prima, maar bij het 'uittesten' van de jurk, bleek die nogal krap te zijn onderaan. Tijdens het fuiven zouden de dames hierdoor maar weinig kunnen bewegen...

Aangezien er nog maar weinig tijd was om nog een elegante oplossing te zoeken voor de split die er onderaan in had gemoeten, knipte ik de jurk dan maar af tot op kniehoogte ... geen maxidress voor de dames dan maar, maar een luchtig kort jurkje!


Ik koos voor een fleurige striksluiting op de schouders. Makkelijk te maken (tijdsdruk, weetjewel...) en mooi passend bij het stofje. Ik positioneerde de striksluiting op de rechterschouder, voor de jongste op de linkerschouder.

Een bloemenkransje in de haartjes maakte het helemaal af. Fuiven maar!






Met het resterende stofje maakte ik nog een rokje voor het dochtertje van een kennis.



Patroon: Stof-voor-durf-het-zelvers in maat 110-116 en maat 122-128 + rimpelrokje op maat.
Stof: Parrots van Timeless Treasures, bij Stoffen Van Leuven


Baby tickling toes!

Onlangs kwam er alweer een kleine telg bij in de familie. Achterkleinkind nummer 12 werd in mei geboren. Intussen is nummer 13 ook al op komst.
Naaien voor baby's, het is hier zowat een vaste waarde geworden intussen. En uiteraard ben ik helemaal blij om weer voor een klein meisje te kunnen naaien, nu die van mij de lagereschoolleeftijd inmiddels bereikt hebben...


Voor Mirte haalde ik de lichtblauwe Tickling Toes uit de kast. Een stofje uit de reeks katoentjes van Soft Cactus, dat hier al meer dan jaar lag te wachten op de juiste bestemming.



Bijpassend vond ik ook nog een polkadotstofje, dat qua schattigheidsgehalte én kleurencombinatie perfect paste bij de lichtblauwe stof.

Ik maakte twee Grace-jurkjes met paspel in maat 80. Ik hertekende de jurkjes met sluiting op de schouders; wat altijd handig is bij het aankleden van een baby. Op deze manier zitten er bovendien ook nooit knoopjes in de weg op de rug of op de buik.

Bijpassend tekende ik ook nog een slabbetje, dat ik afwerkte met rode sierbiais uit mijn voorraad.


Stof: Tickling Toes, Soft Cactus
Patroon: gratis patroon GRACE dress van Emma en Mona, eigen patroon voor het slabbetje

donderdag 26 april 2018

Tips voor locatie communieshoot

Geen communie voor ons. Een lentefeest dan maar?
Tja, hoewel we er niet voor stonden te springen, werd er op school toch vanalles georganiseerd voor de kinderen uit de zedenleerklas. En als je kind wél staat te springen om mee te mogen doen met haar vriendinnen, kan je het haar eigenlijk niet zomaar ontzeggen, toch?
Vorig jaar hadden we dan maar een lentefeestje.

Na het uitdelen van de obligate herinneringskaartjes aan familie en klasgenootjes, kreeg ik vaak de vraag door welke fotograaf en op welke locatie de foto's precies genomen werden.

Wel, de foto's nam ik zelf. Een collega van mij is professioneel fotograaf en na een instapcursusje met wat basiskennis over het creatieve gebruik van een doorsnee spiegelreflexcamera, had ik genoeg zelfvertrouwen om met mijn eigen camera aan de slag te gaan.


Ik deed verschillende locaties aan om foto's te nemen, maar de favoriete rode draad werden toch de treinsporen. Uiteraard moest alles veilig gebeuren, dus koos ik voor treinsporen die nu niet meer in gebruik zijn. 

De eerste was het oude treinspoor in Maldegem. Dit wordt enkel nog gebruikt op zondag voor een toeristentreintje. In eerste instantie was ik een beetje teleurgesteld. Het toeristentreintje rijdt namelijk niet op een mooi breed, 'echt' spoor, maar op een smallere versie. Minder authentiek, vind ik persoonlijk. Maar het leverde toch een paar foto's op waar ik vrij tevreden mee was.



Een andere locatie was een oud groen-metalen spoorwegbruggetje, ook ergens onderweg in het Meetjesland.
Daar in de buurt lag een jaar geleden een berg treinbilzen opeengestapeld... een meevaller!



Maar de absolute toplocatie vond ik in Ronse. Daar ligt een oud en mooi breed treinspoor op een bruggetje vlakbij het voetbalterrein. Een kameraad van mijn man woont daar in de buurt en gaat daar geregeld hardlopen. Toen hij hoorde dat ik naar een dergelijke locatie zocht, verwees hij me hier naartoe.

Het oude treinspoor dat van Ronse verder richting Wallonië liep, is al een hele tijd niet meer in gebruik en bepaalde delen zijn dan ook reeds weggebroken. Gelukkig was deze locatie wel nog intact, het bruggetje waarop een stukje van de originele treinsporen is overgebleven.

Het was een heuse klim tussen de struiken, de brug op, met fotocamera, dochters, kleding en allerlei toebehoren... maar de foto's zijn het waard geweest!





Tenslotte ging ik ook fotograferen op de ezelboerderij Asinerie du Pays des Collines in Frasnes-les-Anvaing, net voorbij de taalgrens.







En ja... bloopers horen er ook bij natuurlijk!


Het kleedje had ik deze keer niet zelf gemaakt. Moeilijk te weerstaan aan de traktatie van oma uit een speciaalzaak...

Volgend jaar is dochter 2 aan de beurt! Ik zie het voorlopig nogal groots en zou wel eens het kasteel van Versailles willen proberen.

Hoewel, schoonheid hoef je niet altijd ver te zoeken. Ik ben benieuwd welke mooie en vooral originele en ongerepte locaties er nog zoal te vinden zijn... ik heb nog een jaartje bedenktijd!

zaterdag 27 januari 2018

Voor Cosette ~ en voor het goede doel !

In december deden we met de collega's een actie ten voordele van Music for Life.
Iedere collega kon een talent inzetten waarop nadien door een andere collega geboden kon worden.
Het bod ging integraal naar Music for Life.

Op mijn item, 'kinderkleding op maat', werd al snel geboden voor het goede doel. Onder de collega's was er namelijk een baby op komst... en laat babystuks maken nu net één van mijn favoriete en  meest dankbare naaiopdrachtjes zijn. Ze gooiden hun centen er tegenaan, ik deed enkele voorstellen voor een stofje en er werd gekozen en nagedacht over de stuks die ik ermee zou maken.

De keuze van de stof viel op een katoentje van bij Les Tissus du Chien Vert.

Voor kersverse baby Cosette (wat een geweldige naam, overigens) naaide ik een Grace jurkje in maat 68. Altijd goed.
Met drukknoopjes op de schouders uiteraard, want op de rug is toch niet zo comfortabel voor een kleintje.


Een babyvestje is ook altijd een dankbaar stuk. Echte jasjes kunnen ze op de leeftijd van 6 maanden nog niet echt dragen, maar zo eentje uit Zo Geknipt zit uiteraard wel comfortabel en lekker zacht dankzij de binnenkant in nicky velours.


Grote zus kon ik uiteraard niet vergeten. Ik naaide een bijpassende Lotta voor haar.



Patronen: Lotta van Compagnie M. - Grace van Emma & Mona - Babyjasje uit Zo Geknipt 1


Appelblauwzeegroenmintturquoise?

Enfin, iets tussen blauw en groen moest het dus worden. De meningen over de nieuwe kleur in Léonie's kamer zijn verdeeld: "Ah, mo...