Tips voor locatie communieshoot

Geen communie voor ons. Een lentefeest dan maar?
Tja, hoewel we er niet voor stonden te springen, werd er op school toch vanalles georganiseerd voor de kinderen uit de zedenleerklas. En als je kind wél staat te springen om mee te mogen doen met haar vriendinnen, kan je het haar eigenlijk niet zomaar ontzeggen, toch?
Vorig jaar hadden we dan maar een lentefeestje.

Na het uitdelen van de obligate herinneringskaartjes aan familie en klasgenootjes, kreeg ik vaak de vraag door welke fotograaf en op welke locatie de foto's precies genomen werden.

Wel, de foto's nam ik zelf. Een collega van mij is professioneel fotograaf en na een instapcursusje met wat basiskennis over het creatieve gebruik van een doorsnee spiegelreflexcamera, had ik genoeg zelfvertrouwen om met mijn eigen camera aan de slag te gaan.


Ik deed verschillende locaties aan om foto's te nemen, maar de favoriete rode draad werden toch de treinsporen. Uiteraard moest alles veilig gebeuren, dus koos ik voor treinsporen die nu niet meer in gebruik zijn. 

De eerste was het oude treinspoor in Maldegem. Dit wordt enkel nog gebruikt op zondag voor een toeristentreintje. In eerste instantie was ik een beetje teleurgesteld. Het toeristentreintje rijdt namelijk niet op een mooi breed, 'echt' spoor, maar op een smallere versie. Minder authentiek, vind ik persoonlijk. Maar het leverde toch een paar foto's op waar ik vrij tevreden mee was.



Een andere locatie was een oud groen-metalen spoorwegbruggetje, ook ergens onderweg in het Meetjesland.
Daar in de buurt lag een jaar geleden een berg treinbilzen opeengestapeld... een meevaller!



Maar de absolute toplocatie vond ik in Ronse. Daar ligt een oud en mooi breed treinspoor op een bruggetje vlakbij het voetbalterrein. Een kameraad van mijn man woont daar in de buurt en gaat daar geregeld hardlopen. Toen hij hoorde dat ik naar een dergelijke locatie zocht, verwees hij me hier naartoe.

Het oude treinspoor dat van Ronse verder richting Wallonië liep, is al een hele tijd niet meer in gebruik en bepaalde delen zijn dan ook reeds weggebroken. Gelukkig was deze locatie wel nog intact, het bruggetje waarop een stukje van de originele treinsporen is overgebleven.

Het was een heuse klim tussen de struiken, de brug op, met fotocamera, dochters, kleding en allerlei toebehoren... maar de foto's zijn het waard geweest!





Tenslotte ging ik ook fotograferen op de ezelboerderij Asinerie du Pays des Collines in Frasnes-les-Anvaing, net voorbij de taalgrens.







En ja... bloopers horen er ook bij natuurlijk!


Het kleedje had ik deze keer niet zelf gemaakt. Moeilijk te weerstaan aan de traktatie van oma uit een speciaalzaak...

Volgend jaar is dochter 2 aan de beurt! Ik zie het voorlopig nogal groots en zou wel eens het kasteel van Versailles willen proberen.

Hoewel, schoonheid hoef je niet altijd ver te zoeken. Ik ben benieuwd welke mooie en vooral originele en ongerepte locaties er nog zoal te vinden zijn... ik heb nog een jaartje bedenktijd!

Reacties

  1. Soms moet je niet echt ver zoeken. Wij gingen vorig jaar naar de achtertuin van een vriend, naar het grotteke bij mijn schoonouders in het dorp en naar het kanaal. En ben best content met die foto's.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Heerlijk zomers (+ tutorial)

Voor Cosette ~ en voor het goede doel !

Grace-ieuze konijnen